news
news



به یاد زنده یاد مجتبی تکین ، همسر مهربان و فرزند دلبندشان

برای مهربانی های مجتبی تکین

 

می گویند چشم پنجره روح آدمی است ، شاید برای همین باشد که چشمها در مهر هنوز هم در امتداد گامهای " مجتبی تکین " می چرخد. می گویند خاطرات دروازه دل هر انسانی است . شاید به همین خاطر است که روزهای بودن با مجتبی را نمی توان به صندوقچه فراموشی سپرد.

نوشته شده در تاريخ چهار شنبه 9 آذر 1398برچسب:خبرگزاری مهر,روزنامه تهران تایمز,دبیر عکس,مجتبی تکین,مجتبی تکیندبیر عکس,MEHR,TEHRANTAIMS, توسط اویس پورصالحی |

خودروی هشت میلیون دلاری

دنیای‌‌خودرو: اگر یک میلیون دلار پول داشتید و حتماً یک می‌باخ می‌خواستید، می‌توانستید یک دستگاه می‌باخ 57S Cruiserio کوپه خریداری کنید. اما اگر با 7 میلیون دلار بیشتر، می‌توانستید خودرویی بخرید که با عبور از خیابان‌ها، همه را انگشت به دهان بگذارید، چرا اینکار را نکنید؟!اینها سؤالاتی بوده که در ذهن خواننده رَپ معروف بنام برایان ویلیامز شکل گرفته است تا اینکه به سؤال خود پاسخ داد و هشت میلیون دلار را برای خرید می‌باخ Exelero کانسپت پرداخت کرد! در هیچ جایی اعلام نشده بود که این کوپه منحصر‌به‌فرد برای فروش گذاشته شده است و‌گرنه قطعاً خریداران زیادی برای خرید Exelero با هم رقابت می‌کردند. تا آنجایی که ما مطلع هستیم، Exelero پس از معرفی و رونمایی، به شرکت تایرسازی آلمانی Fulda Reifenwerke اهدا شد و از آن پس هیچ خبری از آن شنیده نشد.بد نیست بدانید که می‌باخ Exelero به پیشرانه 12 سیلندر 6 لیتری تجهیز شده بود که 691 اسب‌بخار و گشتاور حیرت‌انگیز 1020 نیوتن‌متر تولید می‌کرد. این پیشرانه به Exeleroاین امکان را می‌داد تا در 4.4 ثانیه از سکون به سرعت یکصد کیلومتر بر ساعت برسد و نهایتاً تا 351 کیلومتر بر ساعت سرعت بگیرد.

منبع : دنیای خودرو

نوشته شده در تاريخ دو شنبه 21 فروردين 1391برچسب:دنیای خودرو,همشهری,جام جم,ماشین , 2012,می باخ,بنز, توسط اویس پورصالحی |
شرکت خودرو سازی فراری برای سال 2012 محصولی جدید را آماده وآن را درنمایشگاه ژنو رونمایی کرد.نمای خارجی خودرو همان سبک جدید طراحی فراری ،  که با(458 ایتالیا) آغاز گردید که همچنان در حال گسترش است. در زیر ظاهر عضلانی و زیبای این خودرو موتور حجیم و قدرتمند 6300 سی سی با 12 سیلندر قرار دارد. این موتور می تواند 740 اسب بخار قدرت و 690 نیومتر گشتاور تولید می کند که به مدد این موتور قدرتمند می تواند در طی 3.1 ثانیه از زمان سرعت خود را به 100وحدود 8.3 ثانیه به 200 برساند وتا 340 کیلومتر بر ساعت هم برسد. این شرکت تمام توان خود را به کار گرفته تا یک خودرو کار آمد را روانه بازار کند. در این راه با کم کردن فاصله دو محور جلو و عقب که باعث تعادل بهتر می شود و همین طور استفاده از آلومینیوم در ساخت آن باعث استحکام بیشتر (اف 12 برلینتا) شده است. فراری این خودرو را جایگزین (599جی تی بی) کرد این شرکت نشان داد با 30% کاهش مصرف سوخت در موتور قدرتمند تر مدل جدیدش حرکتی رو جلو داشته و از رقبایش پیشی گرفته است. البته شرکت فراری بیشتر محصولات خود را با همکاری موسسه پنین فارینا طراحی می کند. کابین بهینه شده (اف 12 برلینتا) فضای بیشتری را دراختیار مالکش قرار داده در طراحی داخلی ان هم از اطاقک خلبان الهام گر فته شده تا خودرو کاملاٌ منحصر به فردی باشد.
 
Ferrari F12berlinetta - Front Angle, 2013, 800x600, 1 of 9 
 
 
Ferrari F12berlinetta - Front Angle, 2013, 800x600, 2 of 9
 
 
Ferrari F12berlinetta - Rear Angle, 2013, 800x600, 4 of 9
 
Ferrari F12berlinetta - Interior, 2013, 800x600, 8 of 9
نوشته شده در تاريخ چهار شنبه 17 اسفند 1390برچسب:فراری,همشهری,جام جم,پرشین خودرو,عصرخودرو,دنیای خودرو, توسط اویس پورصالحی |

هدیه شورولت برای جوانان: Code 130R و Tru 140S

 

بیش از 80 میلیون مشتری آمریکایی خریدار خودرو با سن زیر سی سال، هدف شورولت برای ساخت خودروهای اسپرت هیجان انگیز جدیدیست که در نمایشگاه دیترویت رونمایی شدند. گرچه کامارو و کوروت پرچمدار محصولات این شرکت هستند اما محصولات ظریفتری برای جوانترها هم باید تدارک دیده می شد.

Code 130R

Code 130R

Code 130R یک کوپه دیفرانسیل عقب جمع و جور است که شباهتهایی هم با برادر بزرگتر خود، شورولت کامارو دارد. مخصوصا در قسمت گلگیرها ولی چراغها و جلوپنجره آن کاملا متفاوت طراحی شده اند. اندازه این ماشین در حد یک BMW سری 1 و کمی بزرگتر از سوبارو BRZ می باشد. موتور چهار سیلندر 1.4 لیتری توربوی این خودرو می تواند قدرت 150 اسب بخار را از طریق یک گیربکس شش سرعته به چرخهای 20 اینچی آن منتقل نماید.

Code 130R

Code 130R

Tru 140S با داشتن چهار صندلی و بصورت کوپه هاچ بک تولید خواهد شد و احتمالا نمونه هایبریدی آن نیز تولید خواهد شد. این خودروی دیفرانسیل جلو را می توان ترکیبی از میتسوبیشی اکلیپس و کادیلاک CTS کوپه دانست که روی پلاتفرمی شبیه شورولت کروز و شورلت ولت ساخته خواهد شد. موتور چهار سیلندر این مدل هم با کوپه قبلی یکسان می باشد اما اندازه چرخها بزرگتر و 21 اینچ می باشند.

Tru 140S

Tru 140S

گفته می شود قیمت این خودروها  حدود 19 تا 20 هزار دلار خواهد بود تا جوانان و دانشجویان بتوانند بدون دغدغه آن را خریداری کنند!

Tru 140S

منبع : سایت پدال

نوشته شده در تاريخ چهار شنبه 21 دی 1390برچسب:سایت پدال,دنیای خودرو,عصر خودرو,خودرو امروز,پرشین خودرو,شورولت اسپرت نمایشگاه دیترویت کانسپت, توسط اویس پورصالحی |

هوندا با قدرت بیشتر می‌آید

دنیای‌خودرو: جدیدترین موتورسیکلتی که رونمایی شده است هوندا VFR مدل 2010 است. یک هیولای 1200 سی‌سی دیگر از موتورساز معروف ژاپنی. این موتورسیکلت چهار سیلندر دارای 200 اسب‌بخار قدرت است و در کمتر از 3.1 ثانیه به سرعت 100 کیلومتر در ساعت می‌رسد. در سیستم تعلیق این موتورسیکلت از نمونه اقتصادی و مقرون به صرفه سیستمی استفاده شده است که در موتوجی‌پی استفاده می‌شود. به همین دلیل هوندا VFR جدید از هندلینگ به مراتب بالاتری نسبت به مدل قبلی برخوردار است. همچنین این موتورسیکلت به سیستمی مجهز است که برای کاهش مصرف سوخت می‌تواند دو سیلندر را از مدار خارج کند. فروش این هوندا از اوایل سال آینده میلادی آغاز می‌شود.

منبع ک هفته نامه دنیای خودرو

نوشته شده در تاريخ شنبه 17 دی 1390برچسب:هوندا,موتورسیکلت هوندا,دنیای خودرو,هفته نامه دنیای خودرو,سیویک,سی بی ار1000, توسط اویس پورصالحی |
 

گلوله هوندا CBR1000RR۱۱

موتورسیکلت های محبوب سری CBR هوندا در سال 2012 نیز با تغییرات و بهسازی، رقابت را ادامه خواهند داد. مدل 1000 سی سی هوندا اینک گشتاور و قدرت خود را بیشتر در دورهای میانی تولید می کند. با استفاده از تکنولوژی چرخهای آزاد عقب (برای جذب بهتر ضربات) و رینگهای جدید و پیستونهای بزرگ، CBR1000RR اینک هندلینگ بهتری نیز دارد.

صفحه نمایشگر LCD نیز بزرگتر شده و شامل تایمر دور پیست، نشانگر دنده و اطلاعات بیشتر است.
این موتورسیکلت پرتوان از ماه دسامبر (دو ماه دیگر) با قیمتهای 13,800 دلار برای مدل استاندارد و 14,800 دلار برای مدل C-ABS قابل خرید خواهد بود.

منبع : پدال


نوشته شده در تاريخ چهار شنبه 18 آبان 1390برچسب:پدال,گلوله هوندا CBR1000RR۱۱,گلوله هوندا,هوندا ,هوندا CBR1000RR۱۱, توسط اویس پورصالحی |


اسطوره‌اي ديگر از ياماها


سال 2008 ميلادي سال پرباري براي غول موتورسيكلت‌سازي دنيا يعني ياماها بوده است. موفقيت‌هاي بي‌شمار مدل‌هاي FJR و FZ1 و همچنين PW50 را مي‌توان از دلايل اين رونق بازار دانست.حالا جديدترين محصول اين شركت يعني YZF-R6 براي رويارويي با ديگر رقيبان از جمله كاوازاكي و دوكاتي وارد بازار شده است. يك ابرموتور مخصوص مسابقات Moto GP كه با يك حجم موتور وحشتناك 600 سي‌سي مي‌تواند خاطرات خوشي را براي موتورسوارش برآورده كند. شما با جعبه‌دنده شش سرعته اين هيولا مي‌توانيد كنترل كاملي بر روي موتورتان داشته باشيد.

 

سرعت نهايي اين موتور چيزي در حدود 240 كيلومتر است. سرعتي كه به كمك ديسك‌هاي ترمز 250 ميليمتري عقب و 310 ميليمتري جلو، امنيت را نيز به همراه دارد. با نگاهي به طول، عرض و ارتفاع اين موتور مي‌توانيد به ابهت اين ياماها پي ببريد. 2000 ميليمتر طول، 675 ميليمتر عرض و 1075 ميليمتر ارتفاع دارد. وزن خالص اين موتور دقيقاً 4/146 كيلوگرم است.

 

منبع : دنیای خودرو

نوشته شده در تاريخ چهار شنبه 18 آبان 1390برچسب:اسطوره‌اي ديگر از ياماها, یا ما ها ار6,ار6,دنیای خودرو,YZF-R6,FJR , FZ1, توسط اویس پورصالحی |

عکسهایی از ماشین های پلیس ایران از ابتدا تا حال

 

به گزارش «قدس آنلاین»، از دهه 1320 که خودروهای آلمانی، انگلیسی و آمریکایی به خدمت شهربانی کل کشور درآمدند تا امروز که از بنز، پژو و زانتیا برای کارهای مربوطه استفاده می‌شود. شاید کمتر کسی به نوع خودروها و تجهیزات به کار رفته در آنها توجه کرده باشد ولی آنچه مسلم است اینکه صرف‌نظر از قدمت طولانی استفاده از خودرو در این بخش تنها ظرف چند سال اخیر شاهد ارتقای تجهیزات در این خودروها بوده‌ایم به عبارت دیگر خودروهای پلیس شاید بیش از 60 سال جز به چراغ‌های گردان، بی‌سیم و بلندگو به چیز دیگری مجهز نبوده‌اند اما امروز به سیستم‌هایی نظیر دوربین‌های خودکار، دستگاه‌های GPS، لوازم تشخیص مصرف نوشابه‌های الکلی توسط رانندگان، امکانات ماهواره ای، رایانه‌ای و ... تجهیز شده‌اند. در ادامه به سیر تحول این خودروها اشاره می‌کنیم.
 

دهه 1320
عکسهایی از ماشین های پلیس ایران از ابتدا تا حال

 مدلی از بنز قدیمی، حدود 67 سال پیش یعنی در سال 1940 میلادی ساخته و برای به کارگیری در شهربانی روانه تهران شد. در آن روزگار هنوز خودروهای پلیس به چرا‌غ‌های گردان، بی‌سیم و بلندگو مجهز نشده بودند.



دهه 1330

عکسهایی از ماشین های پلیس ایران از ابتدا تا حال

 فولکس‌واگن قورباغه‌ای شکل با دو رنگ مشکی و سفید که به یک چراغ‌گردان آبی‌رنگ و یک دستگاه بی‌سیم با برد محدود مجهز شده بود از جمله وسایل نقلیه مورد استفاده پلیس راهنمایی و رانندگی در آن زمان بود. این خودرو هم‌اکنون در پارکینگ نیروی انتظامی خاک می‌خورد.



عکسهایی از ماشین های پلیس ایران از ابتدا تا حال

 خودرو دیگری که در این دهه به کار گرفته شد، بنز بود. در این دو دهه شهربانی کل کشور تقریباً تمام دوران حکومت پهلوی اول و ابتدای دوره پهلوی دوم را با خودروهای آلمانی سپری کرد.



دهه 1340

عکسهایی از ماشین های پلیس ایران از ابتدا تا حال

دهه 1340 را باید تقریباً آغاز دوباره ورود خودروهای آمریکایی به این عرصه دانست دوج‌های کرنت شش‌سیلندر ساخت کشور آمریکا با پلاک‌های سه‌رقمی دست‌نویس که حداکثر سرعت آنها به 200 کیلومتر در ساعت می‌رسید از سال 1346 تا 1354 مورد استفاده قرار گرفتند. دوج کرنت دارای یک بلندگوی کوچک بود که بر روی گلگیر جلو و کنار کاپوت نصب می‌شد و مجهز به یک بی‌سیم دستی، چند پروژکتور و یک چراغ گردان ثابت بود. دهه 40 همان دهه‌ای است که افسران زن با موتورسیکلت در سطح شهر تهران تردد می‌کردند (سال 1346) و ضمن راهنمایی خودروها بعضاً آنها را جریمه نیز می‌کردند.



دهه 1350

عکسهایی از ماشین های پلیس ایران از ابتدا تا حال

در تمام دهه 1350 در کنار لندرور انگلیسی خودروهای آمریکایی بیوک، شورولت رویال و بنز230 به کار گرفته شدند. بنز230 با چراغ‌های جلو عمودی شش‌سیلندر بودند و حداکثر سرعت آنها برای این کار 220 کیلومتر در ساعت تنظیم شده بود این خودروهای آلمانی از سال 1350 تا 1356 در شهربانی ایران خدمت کردند.



عکسهایی از ماشین های پلیس ایران از ابتدا تا حال

بنزهای 230 پلیس بر روی سقف خود و در وسط آن دارای یک بلندگو بودند که با اهرمی از داخل اتاق به سمت چپ و راست حرکت می‌کرد. پلاک این خودروها نیز دست‌نویس و چهاررقمی بودند. این خودرو هم همچون دوج کرنت از یک بی‌سیم بلندگو و بی‌سیم موتورلا آمریکایی بهره می‌جست. از رنجرور انگلیسی که دارای هشت‌سیلندر و توان حداکثر سرعت 200 کیلومتر در ساعت بود از سال 1354 تا سال 1359 در مناطق کوهستانی و برف‌گیر استفاده شد رنجرورها مجهز به کولرهای سقفی بودند ولی در همان سال‌ها یک دستورالعمل قانونی در حال تبدیل‌کردن خودروهای پلیس به شورولت رویال بود. براساس آن دستورالعمل دستگاه‌های دولتی و نظامی ملزم شده بودند از کالاهای ساخت داخل استفاده کنند و از آنجا که شورولت آمریکایی در ایران مونتاژ می‌شد بنابراین از سال 1356 تا سال 1362 از این خودرو شش‌سیلندر با توان رسیدن به سرعت 220 کیلومتر در ساعت استفاده شد.



دهه 1360

عکسهایی از ماشین های پلیس ایران از ابتدا تا حال
 

بنز 250 هم از جمله خودروهایی بود که در دهه‌های 50 تا 70 مورد استفاده پلیس قرار گرفت. این خودرو آلمانی شش سیلندر بود و با چراغ‌های افقی قادر بود 200 کیلومتر در ساعت را بپیماید. بنزهای 250 که اول به صورت دنده فرمان (دنده رول) بودند بعدها انواع گیربکسی آن هم وارد کشور شد و مورد استفاده قرار گرفت.



دهه 1370

عکسهایی از ماشین های پلیس ایران از ابتدا تا حال
 

 اما دهه 1370 را باید زمان ورود خودروهای شرقی به ناوگان پلیس دانست به طوری که کم‌کم سروکله تویوتا کریسیدا ژاپنی هم پیدا شد این خودرو چهارسیلندر بود و قادر بود 200 کیلومتر مسافت را طی یک ساعت بپیماید. از تویوتا کریسیدا بین سال‌های 1370 تا 1379 استفاده شد. اواسط دهه 70 یعنی از سال 1374 به بعد پاجرو هم آمد و مورد استفاده پلیس راه کشور قرار گرفت. پاجرو ژاپنی شش‌سیلندر بود و 200 کیلومتر در ساعت سرعت می‌گرفت.



دهه 1380

عکسهایی از ماشین های پلیس ایران از ابتدا تا حال


دهه 1380 عصر به کارگیری خودروهای سمند، زانتیا، پژو 206 و بنز 240E. خودروهایی که به ایربگ، سیستم‌های ترمز ABS و بی‌سیم‌های دوربرد و بلندگوهای پیشرفته، رایانه و امکانات ماهواره‌ای مجهز شده‌اند.

 

نوشته شده در تاريخ جمعه 6 آبان 1390برچسب:ماشین های پلیس ایران, پلیس ایران, ایران,ماشین های پلیس ,پلیس , بنز,بی ام دبلیو,206, 240E, توسط اویس پورصالحی |

کاواساکی ؛ از اعماق دریا تا مرزهای فضا

 

به قلم فرناز خطیبی: کاوازاکی یکی از بزرگترین‌شرکت‌های تولیدی موتورسیکلت و صنایع سنگین درجهان است. این شرکت ژاپنی درسال ۱۸۹۶ توسط « شوزو کاواساکی » (۱۸۳۷-۱۹۱۲) در شهر توکیو تاسیس شد. تولید اصلی این شرکت موتورسیکلت و وسایل نقلیه زمینی است.

همچنین شرکت کاوازاکی و زیرشاخه‌هایش انواع صنایع مانند شناورهای آبی شخصی، کشتی، ماشین‌آلات صنعتی، تراکتور،قطار، موتورهای کوچک، تجهیزات صنایع هوافضایی (شامل سیستمهای نظامی) و تجهیزات جت (جامبوجت) برای « بوئینگ » ، « امبرائر » و « بومباردیر » را تولید می‌کنند.

هواپیمای ترابری Kawasaki-XC-2 که توسط جنگنده Kawasaki-T4 اسکورت می‌شود ؛ می ۲۰۱۱

اما شوزو کاواساکی (Shōzō Kawasaki) در شهر کاگوشیما بدنیا آمد. پدر او یک تاجر و فروشنده کیمونو بود. از این رو « شوزو » از همان کودکی با تجارت آشنا شد و نهایتا در سن ۱۷ سالگی تاجر معروفی در شهر ناگاساکی (تنها مکانی در ژاپن که دروازه‌های آن بر روی بازار غرب باز بود) شد. پس از فروش موفق در پارچه و جمع‌آوری سرمایه لازم، وی تصمیم گرفت تا بازار سنتی را رها کرده تا سرمایه‌اش را در راه علم جدید بکار گیرد.

تنها عکسی که از وی موجود است

۱۰ سال بعد یعنی در سن ۲۷ سالگی، به شهر اوزاکا رفت و به صنایع کشتی‌سازی پیوست. اما پس از آنکه کشتی باری‌اش بر اثر طوفانی شدید غرق شد از صنایع دریایی نیز فاصله گرفت و به کمپانی تولیدکننده شکر در جزایر ریوکیو (Ryukyu Islands) پیوست. این شرکت به دستور وزارت اقتصاد ژاپن و توسط یکی از سامورایی‌های معروف به نام « کاگوشیما » که به تجارت دریایی نیز مشغول بود، در این جزایر تاسیس شد.

کاواساکی مدتی بعد با معاون اجرایی حمل و نقل ژاپن ملاقات کرد و توانست امتیاز تاسیس یک راه دریایی تازه برای انتقال شکر از جزایر ریوکیو به جزیره مادر – یعنی ژاپن – را بگیرد. با داشتن تجارب بسیار از سفرهای پرخطر دریایی، کاواساکی سرمایه‌اش را بر روی کشتی‌های غربی که بهتر ساخته شده و سریع تر و ثابت‌تر از کشتی‌های ژاپنی بودند گذاشت.

موقعیت جغرافیایی سلسله جزایر ریوکیو

درهمین سال‌ها بود که وی به صنعت مدرن کشتی‌سازی علاقه مند شد. در آوریل ۱۸۷۶ با کمک و حمایت‌های « ماتسوکاتا ماسایوشی » معاون وزارت اقتصاد ژاپن که همشهری کاواساکی نیز بود، کارخانه کشتی‌سازی تسوکی‌جی (Tsukiji) را در زمینی که از دولت ژاپن قرض گرفته بود تاسیس کرد. تاسیس این کارخانه اولین گام در جهت ایجاد شرکت‌های صنایع سنگین وی بود.

ماتسوکاتا ماسایوشی (۱۸۳۵-۱۹۲۴)

اولین جرقه‌های تاسیس شرکت صنایع کاواساکی، در سال ۱۸۷۸ و با احداث کشتی سازی تسوکی‌جی در توکیو شکل گرفت. درسال ۱۸۸۱ شرکت کشتی‌سازی هیوگو تاسیس شد. این شرکت کارش را با ساخت تراکتور، واگن‌های باری، گریدر و اتوموبیل‌های شخصی آغاز کرد. درهمین سال کاواساکی توانست توربین‌های بخار دریایی را در کشتی‌سازی خود تولید کند.

در سال ۱۸۹۶هیوگو، با کارخانه کشتی سازی « تسوکی‌جی » ادغام و شرکت بزرگ کشتی سازی و تعمیرات کشتی کاواساکی تاسیس شد که اندکی بعد نیز لقب بزرگترین شرکت صنعتی ژاپن را به خود اختصاص داد. البته نام کاواساکی سال‌ها بعد از فوت وی و به عبارت بهتر در سال ۱۹۳۹ بر این شرکت گذاشته شد.

در این سال شرکت کاواساکی انواع لوکوموتیو، کالسکه‌های مسافربری، واگن‌های باری، بیل‌های مکانیکی، ورق استیل و برخی تجهیزات صنایع هوایی را تولید می‌کرد. از دیگر فعالیت‌های کاواساکی، ساخت وسایل نقلیه‌ای سفینه‌های فضایی است که برای برنامه‌های روبوتیک فضایی و حمل‌ونقل‌های فضایی مناسب است.

مدل آزمایشی Kibo که توسط صنایع هوافضای کاواساکی ساخته شد؛ ژوئن ۲۰۰۸ ؛ فضاپیمای دیسکاوری

طی جنگ جهانی دوم، کاواساکی تولید واگن‌های باری را به منظور تولید زیردریایی و تانک‌های جنگی بزرگ تقلیل داد. بعد از اتمام جنگ، نیروهای متفقین کارخانه کاواساکی را کاملا تصرف کردند.

در سال ۱۹۵۰ بخش « استیل‌سازی » این شرکت مستقل شد. کشتی سازی کاواساکی در سال ۱۹۶۹ با دو زیرمجموعه « صنایع هوایی » و « ترن‌سازی » کاواساکی ادغام گشت. تا سال ۱۹۷۰ کاواساکی یکی از بزرگترین شرکت‌های سازنده کشتی در ژاپن بود.

نمایی از شرکت سهامی کشتی سازی کاواساکی ؛ نوامبر ۲۰۰۷ ؛ هیوگو ؛ ژاپن

درحال حاضر نیز تولید عمده این شرکت را موتورسیکلت، کشتی‌های جدید و پیشرفته و حمل کننده‌های گازمایع و همچنین کار بر روی سایر تکنولوژی‌های دریایی و طراحی‌های جدید وابسته به آن را تشکیل می‌دهد. اما یکی از مشهورترین تولیدات کاواساکی موتورسیکلت‌هایش است. این شرکت هم‌اکنون انواع مدل‌های سوپربایک، اسپرت، کروز، چندمنظوره، مسافرتی، کراس و همچنین موتورهای چهارچرخ را به تولید می‌رساند.

* تمامی حقوق مادی و معنوی نوشته فوق ، فقط و فقط معطوف به نویسنده و صاحب اثر آن « خانم فرناز خطیبی » است.

ساختمان اصلی شرکت معروف به برج کریستال ؛ اکتبر ۲۰۰۶ ؛ هیوگو ؛ ژاپن


منبع سایت پدال

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 3 آبان 1390برچسب:کاواساکی ؛ از اعماق دریا تا مرزهای فضا,موتورسیکلت, چشم انداز مشاهیر خودرویی, توسط اویس پورصالحی |

آلفرد.پی.سلون ؛ پدر مدیریت صنعتی خودرو

به قلم فرناز خطیبی: آلفرد پریچارد سلون.جی.آر (23 مه1875 – 17 فوریه 1966‌) یکی از مدیران جنرال‌موتورز بود که طولانی‌ترین دوره ریاست را در این شرکت داشت. سلون در محله New Haven در ایالت کانکتی‌کات (Connecticut) به دنیا آمد.
وی پس از سپری کردن تحصیلات ابتدایی و متوسطه، مهندسی الکترونیک خواند و از موسسه تکنولوژی ماساچوست در سال 1895 فارغ‌التحصیل شد. حین تحصیل در دانشگاه M.I.T نیز به انجمن برادری DeltaUpsilon پیوست.

آلفرد پریچارد سلون.جی.آر

پس از فارغ‌التحصیلی، در سال 1899 مالکیت شرکتی با نام Hyatt Roller Bearing را بر عهده گرفت که به تولید بلبرینگ و غلطک می‌پرداخت. برای مدت کوتاهی در اوایل قرن بیستم شرکت فورد، بلبرینگ‌هایش را از کمپانی کوچک هیات خریداری می‌کرد. در سال 1916 شرکت کوچک او در جریان ادغام شرکت‌های اقتصادی، با شرکت United Motors Company ادغام شد و به تدریج بخشی از شرکت جنرال‌موتورز گشت.

استعداد او در زمینه مدیریت باعث شد که او بعد از مدتی معاون رئیس، سپس رئیس (در سال 1923) و در نهایت رئیس هیات مدیره جنرال‌موتورز در سال 1937 شود. در 1934 او بنیاد بشر دوستانه، انتفاعی آلفرد. پی سلون را تأسیس کرد.

لوگوی بنیاد بشر دوستانه آلفرد.پی.سلون

جنرال‌موتورز در طول ریاست سلون به خاطر خلاقیت‌های مدیریتی بسیار وی، معروف شد به ویژه در زمینه‌هایی چون مدیریت عملیات‌های گوناگون مرتبط با مسائل مالی مانند بازگرداندن سرمایه. سلون هر ساله تغییراتی را در زمینه طراحی ایجاد می‌کرد.

او همچنین مبدع سیستم ساختار قیمت‌گذاری خاص جنرال‌موتورز بود. در این شیوه، قیمت‌گذاری (از پایین‌ترین تا بالاترین قیمت) در شورولت، پونتیاک، اولدزموبیل، بیوک و کادیلاک – معروف به نردبان موفقیت- به گونه‌ای بود که خودروها با یکدیگر رقابت نمی‌کردند و خریداران می‌توانستند در خانواده GM به موازات تغییر قدرت مالی خود ویا حتی تغییر سنشان به خرید بپردازند.

این مفاهیم همزمان با مقاوت فورد در برابر تغییرات سال‌های 20 ، GM را به سمت ریاست بازار فروش صنعت اتومبیل در سال‌های 1930 میلادی سوق داد؛ موقعیتی که تا دهه 70 میلادی جنرال‌موتورز آن را از آن خود کرده بود.

تحت هدایت سلون، GM بزرگ‌ترین، موفق‌ترین و سود‌ده‌ترین شرکت صنعتی ایالات متحده شد. در دهه 30 میلادی، مخالفت طولانی مدت با اتحادیه‌ها، باعث شد تا در نهایت با کارگران جنرال‌موتورز، که به تازگی به مجموعه انجمن‌های کارگری پیوسته بودند و خواهان حقوق کارگری بودند، روبه‌رو شود. مخالفت‌های سلون، از آن نوع خشونت‌هایی بود که هنری فورد در مواجه با اتحادیه‌های کارگری به کار می‌برد.

او موافق کاربرد زیرکانه سیستم‌های جاسوسی بود و بهترین سیستم مخفیانه صنعتی؛ که تا آن زمان، دنیای تجارت به خود دیده بود، را برای کنترل شرکتش به کار انداخت. هنگامی که کارگران او اعتصابات سراسری بزرگی را در سال 1936 به راه انداختند، سلون متوجه شد که سیستم جاسوسی او کمترین اعتباری در مقابل جنبش‌های کارگری ندارد.

اعتصاب معروف کارگران در دهه چهل

در سال 1931 اولین برنامه اجرایی آموزشی در سطح دانشگاهی به نام مردان سلون (Sloan Fellows) در دانشگاه M.I.T تحت حمایت مالی سلون اجرا شد. بنیاد سلون، مدرسه مدیریت صنعتی دانشگاه M.I.T را در سال 1952 با هدف تربیت « مدیران ایده‌ال » را تأسیس نمود. این مدرسه به افتخار سلون به مدرسه مدیریت آلفرد.پی.سلون (یکی از اولین مدارس تجارت در دنیا) تغییر نام داد.

همچنین تأسیس موسسه مدیریت بیمارستانی سلون طی برنامه مدیریت سلامت در دانشگاه Cornell، برنامه « مردان سلون » در داشنگاه عالی تجارت Stanford در سال 57 و نهایتا مدرسه تجارت لندن در سال 1965 از سایر برنامه‌های موفقی بود که بنیاد سلون آنها را هدایت می‌کرد. این برنامه‌ها در سال 1976 جزو برنامه‌های ارائه‌کننده مدرک قرار گرفته و که طی آن مدارک کارشناسی ارشد علوم مدیریت به دانشجوها اعطا می‌شد.

آلفرد.پی.سلون

به رغم تمام جوایز و افتخاراتی که به سلون داده شد مانند مدال طلای صد سالگی انجمن نیویورک به خاطر خدمات برجسته‌اش به شهر نیویورک، انتقادات زیادی نیز در سال‌های اخیر به کارهای او وارد شد. برای مثال مانند شایعاتی که پیرامون همکاری سلون با نازی‌های مطرح بود!

رئیس تسلیحات نازی‌های آلبرت اسپیر (Albert Speer) به بازرس کنگره گفته بود که آلمان بدون تکنولوژی تقویت‌کننده آلفرد. پی.سلون و جنرال‌موتورز نمی‌توانست در سپتامبر 1939  شهر لیتزکریگ (Blitzkrieg) در لهستان را اشغال کند. همچنین سلون متهم به تجهیز و حمایت خودروسازان هیتلر نیز شده بود.

تصویر آلفرد.پی.سلون بر صفحه اصلی مجله هفتگی تایم ؛ بیست و هفتم دسامبر ۱۹۲۶

با این همه، به افتخار سلون موزه‌ای (با نام The Alfred.P. Sloan Museum) برای او که نشان‌دهنده سیر ساخت اتومبیل و وسایل حمل و نقل بود، در شهر Flint در ایالت میشیگان ساخته شد. بنیاد علمی تحقیقاتی او نیز هر ساله بورس‌های تحقیقاتی زیادی در رشته‌های مختلف علوم به دانشجویان با استعداد اهدا می‌کند.

* تمامی حقوق مادی و معنوی نوشته فوق ، فقط و فقط معطوف به نویسنده و صاحب اثر آن « خانم فرناز خطیبی » است.

منبع سایت پدال

نوشته شده در تاريخ دو شنبه 18 مهر 1390, توسط اویس پورصالحی |
غول ماشین های سوپر اسپرت جهان
 
رولاند گامپرت سال 2001 تصمیم به تولید اتومبیل های سوپر اسپرت گرفت. او بعد از مذاکرات با آئودی مصمم شد با استفاده از دانش متخصصان این شرکت یک ابر اتومبیل کاملا دست ساز در شهر آلتنبرگ آلمان تولید کند.

 
www.jazzaab.ir
 
 
سرانجام سال 2004 شرکت Gumpert Sportwage Nmanufaktur را بنا نهاد. او برای تکمیل تحقیقات انجام شده در 3 سال گذشته از قبیل ساختار بدنه ، سیستم کامپیوتری و آزمایش های تونل باد از امکانات دانشگاه فنی مونیخ استفاده کرد . سال 2005 ساخت
ابر سوپر اسپرت Gumpert Apollo آغاز و در همان سال مدل مسابقه ای این خودرو برای شرکت در مسابقات Divonol Cup آلمان حاضر شد . آپولو در این مسابقات توانست مقام سوم را کسب کند که برای یک اتومبیل آزمایشی بسیار رتبه خوبی بود. سه سال بعد شرکت گامپرت با همان اتومبیل ولی از نوع هیبریدی در مسابقات 24 ساعته نورنبررینگ نورد شایف شرکت کرد . برای این کار موتور 8 سیلندر تویین توربو و 3/3 لیتری آپولو به یک موتور الکتریکی با قدرت 135 اسب بخار مجهز شد.
 
 
 
غول ماشین های سوپر اسپرت جهان (+عکس)
 

پس از آن شرکت گامپرت نمونه شهری Apollo را با یک موتور قوی تر 2/4 لیتری ساخت شرکت آئودی ، تولید کرد . البته گامپرت به این موتور یک توربو شارژر Bi-Turbo افزود. این موتور از سیستم روغن کارتل خشک بهره می برد ، سیستم سوخت رسانی الکترونیک ، زمان بندی متغیر سوپاپ ها و 5 سوپاپ برای هر سیلندر داشت . موتور این اتومبیل 650 اسب بخار قدرت تولید می کرد. بعدها موتورهای 700 و 800 اسبی نیز به Apollo اضافه شدند که همگی از سیستم توین توربو استفاده می کردند . در سال 2008 مدل 700 اسبی آپولو مورد تست قرار گرفت . این خودرو با رکورد یک دقیقه و 17 ثانیه و یک دهم ثانیه در صدر تابلوی سوپر اسپرت ها قرار گرفت . آخرین محصول شرکت گامپرت خودرویی است با نام Gumpert Apollo Speed که از همان موتور 700 اسب بخار بهره می برد. مدل Speed هم با کسب زمان 7 دقیقه و 11 ثانیه توانست عنوان سریع ترین سوپر اسپرت شهری پیست نورنبرگ را از آن خود کند و بالاتر از همه ی سوپر اسپرت هایی که می شناسیم بایستد. این رکوردهای عجیب و غریب نشان از این دارند که با یکی از شگفت انگیزترین سوپر اسپرت های دنیای خودرو سازی مواجه هستیم.
 
 
 
غول ماشین های سوپر اسپرت جهان (+عکس)
 

بدنه آپولو از ترکیب فیبرکربن و فایبرگلاس ساخته شده و وزن آن با توجه به امکانات سفارشی بین 1100 تا 1300 کیلوگرم متغیر است . از آنجا که راننده آپولو هیچ دیدی نسبت به پشت سر خود ندارد، یک LCD روی داشبورد آن قرار داده شده است تا این وظیفه را انجام دهد. البته برای مدل 700 اسب بخار با این سرعت که از حالت سکون تا مرز 100 کیلومتر در ساعت را ظرف 9/2 ثانیه طی می کند ، شاید راننده نیازی هم به دیدن پشت سرش نداشته باشد. بیشترین سرعت این ابر اتومبیل به بیش از 360 کیلومتر در ساعت می رسد. رمز موفقیت ها و رکوردهای بی نظیر آپولو را باید در دو نکته جستجو کرد. اول موتور پر بازده ، سبک و پرقدرت و دوم وزن بسیار سبک آن . البته علاقمندان برای داشتن این خودرو 3/1 تنی ، باید علاوه بر قبول شدن در تست های رانندگی شرکت گامپرت ، حدود 350 هزار دلار نیز هزینه کنند که در مقایسه با بوگاتی ویرون 3/1 میلیون دلاری ، حتماً گزینه خوبی خواهد بود.  
 
 
 
غول ماشین های سوپر اسپرت جهان (+عکس)
 
 
نام:  GumpertApolloSpeed2010
کلاس :    سوپر اسپرت
آرایش پلت فرم :   موتور عقب – دیفرانسیل عقب
موتور :     8 سیلندر با توربو شارژر  ( V8 Bi-Turbo )
حجم موتور :     4163 سی سی
قدرت :     700 اسب بخار  
گشتاور :    875 Nm @ 2700 rpm
وزن :     1300 کیلو گرم
فاصله بین دو محور :  2700 میلی متر
ابعاد : ( طول * عرض * ارتفاع ) 4460 * 1998 * 1114 میلی متر
گیربکس :    6 دنده
حداکثر سرعت :   360.4 کیلومتر در ساعت
شتاب 0- 100 :   2.9 ثانیه
شتاب 0- 200 :   8.9 ثانیه
سایز رینگها :   جلو 19 اینچ، عقب 19 اینچ
سایز تایرهای جلو:   255 با دیواره 35
سایز تایرهای عقب :   345 با دیواره 35
برنامه تولید :    2009 تا کنون
قیمت جهانی :   350,000 دلار


نوشته شده در تاريخ شنبه 16 مهر 1390برچسب:غول ماشین های سوپر اسپرت جهان ,گامپرت,اپولو, توسط اویس پورصالحی |